Podczas wykonywania protezy ręki, każdy zachowany odcinek tej części ciała jest bardzo istotny. Palce czy wszelkie mięśnie można wykorzystać jako ważny element chwytny z czuciem, którego nie gwarantuje proteza.

Protetyczne uzupełnienia części ręki są trudne do dopasowania pod kątem technicznym jak i doboru materiału. Każda część protezy musi być osadzona na dystalnej części kikuta. Amputacja jednego lub wielu palców ręki stwarza problem kosmetyczny, ponieważ wymaga osadzenia protezy na śródręczu.

Popularnymi materiałami używanymi do uzupełnienia protezowego ręki lub jej części  są PCV oraz silikon medyczny. PCV jest tworzywem, które łatwo się brudzi i widocznie odbiega swoją barwą od koloru skóry człowieka. Jest za to znacznie tańszy od silikonu medycznego, który jest za to odporny na zużycie, łatwy w czyszczeniu  i dobrze przylega do skóry. Dodatkowym atutem jest możliwość zabarwienia go na kolor skóry.

Proteza kosmetyczna ręki to lej kikutowy oraz rękawica wypełniona elastycznym tworzywem. Lej przeważnie utrzymuje się na kikucie bezpośrednio, jednak zdarzają się przypadki, w których trzeba użyć specjalnych taśm, opasek gumowych bądź pasków. Rękawice protezowe wykonane są także z PCV lub silikonu medycznego. Ważna jest możliwość  dobrego chwytania, dlatego czasem, dla zwiększenia tarcia, na rękawicy protezowej wykonuje się tzw. „linie papilarne”. Pozwalają one na utrzymanie nawet mokrych przedmiotów, więc są bardzo praktyczne. W protezie kosmetycznej ręki  można zastosować ruchomy kciuk, którego odwiedzenie następuje biernie a blokowanie sprężyną w przywiedzeniu umożliwia trzymanie przedmiotów, co jest przydatne w życiu codziennym.

Protezy czynne ręki mają wymienne końcówki, które można zmieniać w zależności od potrzeb pacjenta. Lej kikutowy i końcówkę protezową łączy przegub nadgarstkowy, który pozwala na czynne lub bierne przywodzenie i odwodzenie.

Czynnie otwierana ręka mechaniczna spełnia proste funkcję chwytne. Ruchy palców wykonuje się za pomocą linki. Na przykład prostowanie przedramienia prowadzi do rozwarcia ręki.

Lepszym rozwiązaniem jest ręka elektryczna, która wykonuje chwyt trójpalcowy. Proteza ta jest estetyczna i bardziej precyzyjna w porównaniu do ręki mechanicznej. Używa się jej różnych odmian uzależnionych m.in. od siły sygnałów mięśniowych.

Hak dwudzielny jest wygodny w użyciu i nadal stosowany, choć mało estetyczny. Wykonany jest ze stali a na końcach chwytnych ma plastikowe osłony zwiększające tarcie. Hak otwiera się za pomocą linki a zamyka przez zacisk gumowego pierścienia albo dzięki działaniu sprężyny. Wadą tego rozwiązania jest to, iż pozwala on na chwytanie wyłącznie twardych przedmiotów, gdyż siła zacisku nie jest kontrolowana.

Ręka mioelektryczna lub bioelektryczna umożliwia poruszanie końcówką protezową dzięki przetwarzaniu sygnałów mioelektrycznych. Ruchy zwierania i rozwierania palców wykonuje się za pomocą silnika elektrycznego, który jest zasilany baterią. Elektrody wmontowane w ściany leja wychwytują sygnały z powierzchni skóry nad odpowiednią grupą mięśni. Sygnały znad mięśni prostowników rozwierają palce, a znad mięśni zginających zwierają palce. Ruch ten jest precyzyjny i zbliżony do naturalnego, daje kilka możliwości chwytów. Proteza tego typu jest nadal udoskonalana między innymi poprzez stosowanie wydajniejszych baterii  czy nowoczesnych mikrosilników.

  • ORTO-ACTIV

    ORTO-ACTIV to firma Ortopedyczna specjalizująca się w zaopatrzeniu osób po amputacji w indywidualne protezy kończyn górnych i dolnych. Wykonujemy protezy po amputacji podudzia, uda, przedramienia oraz ramienia.
    O firmie
  • REALIZACJA ZLECEŃ NFZ